O autorze
DOŚWIADCZENIE

Kim jestem?
Zawodowo: Logopedą z siedmioletnim stażem. Ukończyłam 5-letnie studia magisterskie na kierunku Pedagogika ze specjalizacją Logopedia oraz studia podyplomowe z Emisji i Higieny Głosu - kierunek Logopedia Medialna.
Doświadczenie zawodowe zdobywałam pracując jako logopeda w warszawskich przedszkolach, szkołach podstawowych oraz poradniach psychologiczno – pedagogicznych.

Dlaczego otworzyłam swój gabinet?
Uwielbiam kontakt z dziećmi i dynamiczną pracę - praca terapeuty wymaga mnóstwa energii, ciągle stawia nowe wyzwania, zmusza do poszukiwań. Każdy sukces moich pacjentów daje mi ogromną radość i satysfakcję.
Prowadzony przeze mnie gabinet logopedyczny MOVOPEDIA jest rezultatem samodzielnej i niezależnej pracy. Gabinet jest miejscem przyjaznym, gości w nim jak najwięcej zabawy i radości.

Prowadząc terapię logopedyczną zawsze pamiętam o pewnych, wypracowanych przez siebie zasadach:

Zasada wczesnego rozpoczynania terapii - im wcześniej rozpoczniemy terapię, tym większy i szybszy będzie jej efekt.
Zasada indywidualizacji - środki, metody i pomoce dostosowuję do możliwości psychofizycznych pacjenta/ucznia (do jego poziomu intelektualnego, tempa pracy, kondycji fizycznej i psychicznej) oraz do rodzaju zaburzenia - tutaj nie ma dwóch jednakowych terapii.
Zasada angażowania maksymalnej ilości zmysłów.
Zasada adekwatnego i świadomego udziału - pacjent/uczeń musi czuć potrzebę ćwiczeń i rozumieć konieczność udziału w zajęciach. Pobudzam jego zainteresowanie, podnoszę poziom motywacji, stosuję wyłącznie wzmocnienia pozytywne (nagrody, pochwały).
Zasada systematyczności.
Zasada stopniowania trudności - terapię zawsze rozpoczynam od ćwiczeń (zadań) najłatwiejszych dla pacjenta/ucznia i kolejno przechodzę do coraz trudniejszych.
Co robię na co dzień?
Oprócz prowadzenia gabinetu w Warszawie na Ursynowie, pracuje również jako logopeda szkolny w jednej z bielańskich szkół podstawowych oraz piszę artykuły: http://wgabinecielogopedy.mamadu.pl/.
Biegam, ćwiczę Yogę, eksperymentuję w kuchni. Kocham podróżować, czytać, codziennie dowiadywać się nowych rzeczy, poprawiać komuś humor, śmiać się, zatrzymywać się, planować, słuchać i poznawać ludzi a przede wszystkim pomagać.

Krótkie wędzidełko języka jako jedna z przyczyn trudności w karmieniu piersią.

http://www.twoje-zdrowie.com.pl/tag/krotkie-wedzidelko-pod-jezykiem/
Nie zawsze karmienie przebiega idealnie, czasem dziecko nie potrafi prawidłowo ssać . Istnieje szereg sytuacji, które mogą być przyczyną jego nieprawidłowego przebiegu. Jedną z nich jest krótkie wędzidełko języka. Doradca laktacyjny MUSI umieć rozpoznać tę sytuację, właściwie na nią zareagować oraz zaproponować działania, które zapewnią odpowiedni pobór pokarmu.

Zgłaszane przez matkę trudności w karmieniu piersią, takie jak bolesność i urazy brodawek sutkowych lub trudności w prawidłowym uchwyceniu i ssaniu piersi przez noworodka, mogą być między innymi spowodowane przez tzw. krótkie wędzidełko.



Badająca osoba (lekarz, położna, doradca laktacyjny) powinien więc dobrze znać fizjologię laktacji i techniki karmienia piersią. Badający powinien sprawdzić, czy język noworodka nie ma ograniczonych ruchów, jakby będąc "na uwięzi" i czy dziecko jest w stanie wysunąć język poza część zębodołową żuchwy (poza linię dziąseł).
Bardzo ważne jest wykonanie tego zabiegu w odpowiednim momencie, gdyż dziecko które ma problem z poborem pokarmu zbyt wolo przybiera na wadze, zaś matka ma osłabioną laktację.
Wykonanie takiego zabiegu szybko rozwiązuje problem. Matka ma satysfakcję z karmienia dziecka, a sam proces przebiega bez zakłóceń.
Krótkie wędzidełko języka, w zależności od swojej budowy, może wymagać prostego przecięcia czyli frenotomii, bardziej złożonego zabiegu wycięcia, czyli frenektomii, lub u starszych dzieci - frenuloplastyki. Proste podcięcie wędzidełka można wykonać na oddziale niemowlęcym. Bardziej skomplikowany zabieg wykonuje neonatolog. Natomiast u starszych dzieci zabieg może wykonać laryngolog, dentysta lub chirurg, który dysponuje odpowiednim sprzętem medycznym.

Rozpoznanie krótkiego wędzidełka języka u noworodka.



Czynniki (inne niż fizjologiczne), które mogą wskazywać na krótkie wędzidełko u noworodka:


1. Wywiad rodzinny:
a. podcięte wędzidełko języka i/lub wady wymowy u rodziców lub rodzeństwa.

2. U dziecka:
a. ograniczenie spontanicznych ruchów języka.
b. niesprawne i nieefektywne uchwycenie sutka.
c. zachowanie przy piersi, odrzucanie jej.
d. słabe zwiększanie masy ciała.

3. U matki:
a. ciągły ból brodawki sutkowej podczas ssania.
b. charakterystyczny wygląd brodawki (spłaszczona, blada, ze szczytem ściętym na podobieństwo szminki).
c. urazy brodawek sutkowych (nadżerki i pęknięcia), które się nie goja pomimo prawidłowego przystawania do piersi.

Pytanie, które nasuwa się samo - Kiedy konieczne jest przecięcie wędzidełka u noworodka?
Ze swoich doświadczeń i obserwacji uważam, że zabieg jest wskazany gdy wędzidełko utrudnia prawidłowe ssanie piersi. Może, i powinien, być wykonany możliwie jak najwcześniej - nawet w pierwszej dobie życia.

Źródło: "Karmienie piersią w teorii i praktyce" podręcznik dla doradców i konsultantów laktacyjnych oraz położnych, pielęgniarek i lekarzy pod redakcją Magdaleny Nehring-Gugulskiej, Moniki żukowskiej-Rubik, Agnieszki Pietkiewicz. Wyd. Medycyna Praktyczna, 2012

Małgorzata Stelmach - pedagog, logopeda dziecięcy oraz osób dorosłych.
Jestem też tu
Trwa ładowanie komentarzy...